709

مثل یکی از فرماندهان جنگ های چریکیِ اکراین،یکی از با صلابت ترین فرماندهان، یکی از همان هایی که صلابتش را سرباز جزء از جبهه ی دشمن دزدیده و فقط غرور برایش باقی مانده کناری ایستاده ام،نیروهایت با تانک و اسلحه های آلمانیشان محاصره ام کرده اند،من اما.. غرورم اجازه نمی دهد دستمال سفید گلدوزی شده با گل های سرخ را از جیب اُور کتِ زنانه ام در بیاورم.. خونِ گوشه ی چشمم را پاک کنم و با عجز برایت نشانه ی صلح که نه، عقب نشینی را تکان دهم! اما اخمِ امروز صبحت جای خودش را دارد، بجای میدان جنگ حیاط خانه بود و بجای اسلحه درخت بادام نحیفی که شکوفه های سفیدش دستمال سفیدم بود! و تو که بجای کلاه و لباس نظامی کت و شلوار طوسی رنگت را تن کرده بودی! و بی توجه به غرور من در را به هم زدی و من بیست و پنج سالگی را بی تو شروع کردم همینطور که تو جفت پا، بدون هیچ زنی مصمم ایستادی در سی سالگیت درست نیمه ی اسفند ماه سالی که گذشت.



+ ممنونم از کسانی که تبریک گفتن : )


+ نوشته شده در جمعه ۱۱ فروردين ۱۳۹۶ ساعت ۰۲:۰۹ توسط ثمین | نظر بدهید
barana rz
۱۶ فروردين ۹۶ , ۰۸:۴۱
چقدر قلمتو دوس دارم ❤

پاسخ :

لطف دارید
نرگس سبز
۱۱ فروردين ۹۶ , ۲۰:۰۵
مبارکت باشه:)
بانوچـ ـه
۱۱ فروردين ۹۶ , ۱۲:۲۴
برات روزای خوبی رو از خدا میخوام :)
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
تجدید کد امنیتی
درباره من
‏کلا همه چیزای سیاه سفید خوبن ..

پانداها ..
پنگوئنا ..
چشمات ..
.

اینستا: s.sn71

باز نویسی قالب : عرفــ ــان | دریافت کدهای این قالب : HTML | CSS قدرت گرفته از بیان